บันทึกหน้าเก่า
เมื่อคราว...ตะกายดอย เมื่อปีก่อน

...นานมา...
สถานที่แห่งนี้มีเรื่องเล่า
หลายคนคงเคยได้ยิน "ลูกช้างตะกายดอย"
ว่ากันว่า ถ้าไม่ขึ้นเรียนไม่จบ แต่ถ้าขึ้นไม่พระธาตุถึงรีไทน์
...ฉันขึ้นดอยมาแล้ว 6 ครั้ง...เดินขึ้นเฉพาะปีแรก
หลังจากนั้นสังขารไม่เอื้อ
ขึ้นดอยให้อะไรหลายอย่าง...ฉันรู้ถึงน้ำใจของเพื่อน พี่ และน้อง
ตราบเท่าที่ร่างกายและจิตใจยังไหว...ฉันจะ "ตะกายดอยอยู่ร่ำไป"

7 ก.ค ปีนี้
ลูกช้าง "แก่" สามเชือก
มันแก่มาก แทบเดินไม่ไหว แก่เกินแกง
แต่ใจมันสู้ ขอลองดูสักครั้ง
..แค่..เดินช้าๆ ไปถึงครูบาก็ลิ้นห้อย..
อนิจจา...สังขารโรยรา

เหนื่อย..ก็ค่อย ๆ เดิน
อีมดบอก กูมีเวลาทั้งวัน ไม่ต้องรีบ
เพื่อนร่วมสถาบันหลายคน
..เมา..ล่วงหน้า..
โบกไม่โบกมือ ไม่คิดจะจอดรับเลย ชิชิ
ปีหน้าจะให้ท๊อปเอาชิโร่ขึ้นให้ดู
เปิดประทุนด้วย...เชิดใส่เลย

สุดท้ายไม่ไหว
...ช้างแก่ขอนั่งรถ...เก็บบรรยากาศ...
แอบอาย...หลายคนกล้องหรู
น้อง "โอ"ของเราเก็บภาพได้เท่าที่เห็น
ปีนี้น้อง "พยาบาล" ชุดสวย
เจ๋ง สุดคงเป็นแมสคอม "ลายสก๊อต"
ท๊อป อึ้งอยู่นานกะเด็ก CAMT ... แพ้ความขาว

ชาวเกษตรถามท๊อป ทำไมมึงไม่ใส่ เสื้อฟิลด์
..ผูกผ้าเขียว..
เรื่องของเรื่อง มันไส่ไม่ได้ เพราะพุงมันปลิ้น...อายมั้ยล่ะ

ถ่ายไม่ทัน เกษตรวิ่งขึ้นโค้งสปิริต
คนเยอะ มันแต่หัวคนทั้งนั้น
แบบว่า น้อง "โอ" ไม่สามารถ

เพื่อนบอลออกหน่วยอยู่ที่ตีนพระธาตุ
บอกว่า ปีนี้ น้องป่วยมาด้วยโรคแปลก ๆ
หุ หุ หุ
รับน้องโหดไปป่ะ...ป่วยเลย
ไอ้บอลถาม " เมิงจะเอายาอะไร"
กูบอก " ขอยาคุมมีป่ะ "
มันตอบ อีสาดดดด

บนดอย...ดอกหญ้ายังสวย
...นั่งพักหายเหนื่อย...
ทำใจ ขึ้นไปไหว้พระธาตุ
ขึ้นไปเบียดกะเด็ก ๆ
...อีมดถือว่าเป็นกำไรชีวิต...
เพราะไปเบียดทั้งเพื่อน พี่ และน้อง "เกษตร & วิดวะ"
แต่กู...เหม็นแร้ว่ะ

วันนี้ฟ้าเปิด
ทั้ง ๆ ที่วันก่อนหน้าฝนตกหนัก
มองไป เห็น มช.อยู่ลิบ ๆ

สุดท้ายไม่ได้ไปไหว้พระธาตุ
...ปล่อยให้เด็ก เข้าไปดีกว่า...

...เหนื่อย...
ไม่ได้รอดูน้องแสดงบนดอย
เอาไว้ปีหน้า
ขอตัวไปฟิต...แล้วจะเดินขึ้นอีก
เอาให้เลยไฟป่า หุหุ
...กลับหอ...
หลับ
...มีนัดปลูกผักที่ร้านสวน...